Nieuwjaarstoespraak burgemeester Jan Willem Boersma

Hier leest u de toespraak die burgemeester Jan Willem Boersma heeft gehouden op de nieuwjaarsreceptie op 14 januari 2026.

Dames en heren, beste inwoners,

Wat fijn dat u hier vandaag bent. Dat we hier samen, in deze mooie zaal, het nieuwe jaar mogen beginnen. Jullie zagen net een optreden van Dus Dans. Het zag er fantastisch uit. Dank jullie wel. Zonder dat jullie het beseften, verbeeldden jullie waar ik het vandaag graag over wil hebben. Dat is namelijk de vraag ‘Wat beweegt je?’ 

Achter mij ziet u prachtige beelden van Alblasserdam in de sneeuw. Die beelden werden geplaatst op facebook en we kregen ze ook rechtstreeks toegestuurd. Ik deel er graag enkele met u.

Een moment als dit nodigt altijd uit om even stil te staan. Om stil te staan bij wat achter ons ligt, bij wat ons heeft geraakt, en bij wat we hopen voor de tijd die voor ons ligt.

Korte terugblik op de jaarwisseling: het was bizar om te zien wat er in andere delen van het land gebeurde. Onacceptabel hoe politiemensen, boa’s, brandweermensen en ambulancepersoneel belaagd werden. Gelukkig is dat in ons dorp niet gebeurd. Hier was de jaarwisseling voor het grootste deel een gezellig feest. Zoals het nu naar uit ziet is de schade lager dan vorig jaar, maar nog wel altijd 17.000 euro. En met alle inzet van onze boa’s, straatcoaches en politie is er veel rottigheid voorkomen. Dus ik kijk met gemengde gevoelens terug op de jaarwisseling. 

2025 was een bewogen jaar. Er gebeurde veel in Alblasserdam. Er gingen 1e palen de grond in en bestemmingsplannen werden vastgesteld. We stelden visies vast, zodat ons dorp ook in de toekomst een goed bereikbaar, fit en groen dorp blijft. Visies ook, die leiden tot meer duurzaamheid en voldoende passende woningen en zorg dichtbij, zodat jong en oud prettig in Alblasserdam kunnen blijven wonen. We namen de regie op onze economische toekomst met de aankoop van het Nedstaalterrein en de Sociale Basis, Stichting Jeugdteams en Stichting Welzijn Alblasserdam actief in het Brughuis werden één organisatie als sociaal hart in het dorp, naast de vele andere zorgzame vrijwilligersinitiatieven die hier zijn. 2025 was ook het jaar van forse bezuinigingen die zichtbaar zijn en worden in ons dorp. Helaas noodzakelijk, maar voor veel mensen pijnlijk en het zal voor de komende jaren vragen dat we meer zelf moeten doen. 

Afgelopen twee maanden werd op elk adres het boekje “Bereid je voor op een noodsituatie” bezorgd. Dit boekje is onderdeel van de weerbaarheidscampagne die landelijk is gestart en in 2026 een concreet vervolg krijgt, ook in onze gemeente. Niet met de bedoeling om mensen angst aan te praten. Maar het is goed om eens nuchter om u heen te kijken. Er gebeurt veel in de wereld. Er zijn internationale spanningen, basisvoorzieningen lopen risico’s en ook onze veiligheid kan bedreigd worden. Dus het kan gebeuren dat de stroom voor meerdere dagen uitvalt. Naast zelfredzaamheid gaat het ook om samenredzaamheid. Kijk niet alleen naar je eigen gezin of huishouden, maar ga ook met de buren in gesprek. Maak afspraken met elkaar en geef ook aandacht aan buren die kwetsbaar zijn, er alleen voor staan of die zich zorgen maken over wat er allemaal gebeurt. 

Maar als ik terugdenk aan 2025, zeker als ik hier sta, dan denk ik ook terug aan de steekpartij tijdens de eindmusical van groep 8 van het Palet. Het heeft veel indruk gemaakt en echoot nog steeds na. Net als enkele andere incidenten die ons allemaal diep raakten: recent het plotselinge overlijden van een 10-jarig meisje en een 2-jarig meisje in januari, een grote vechtpartij bij een kinderfeestje, een aantal geweldsincidenten. We waren helaas te veel negatief in het nieuws. 

Maar we vierden ook 80 jaar vrijheid. Onze Atletiekvereniging haalde het bevrijdingsvuur op in Wageningen en bracht het al lopend door de nacht naar Alblasserdam. Er werden veel evenementen en activiteiten georganiseerd, klein en groot, waar we elkaar tegenkwamen en met elkaar genoten. Het zijn er te veel om op te noemen. De Paardenmarkt, het Havenfestival, braderieën en rommelmarkten voor een goed doel, het laatste Sprookjesbos, Kids&Cars, de Truckerstocht, de Burendag, Timmerdorp, de Veteranendag, de dansavond van de SWA, en een verlichte scootmobieloptocht. En sinds kort hebben we onze eigen zingende buschauffeur: Rick de Jong.  Afgelopen jaar werd Björn van Dijl, eigenaar van de Barrage, Horeca-ondernemer van het jaar. Bon Bon werd herbouwd, nadat ruim 2 jaar geleden het pand was afgebrand. En er gebeurde nog veel meer. Zo vierden we 10 jaar huiswerkbegeleiding in de Rederij. Een fantastisch initiatief, helemaal uitgevoerd door vrijwilligers. Buurtpreventie Kinderdijk bestond 10 jaar. Buurtbewoners die 10 jaar geleden niet aan de kant bleven staan, maar actief aan de slag gingen voor de leefbaarheid en veiligheid in hun wijk. Als ik moet opnoemen wat er georganiseerd wordt in ons dorp en hoeveel vrijwilligers actief zijn in verenigingen, kerken, sportclubs, etc., dan staan we hier aan het eind van de avond nog. 

Wat beweegt al deze mensen, vraag ik mij regelmatig af als ik de vele activiteiten en festiviteiten bezoek. Zovelen van jullie, hier vandaag ook aanwezig, zetten zich in voor de ander. Wat is de drijfveer? 

Om erachter te komen nodigde ik begin december enkele mensen uit die zich o.a. op het gebied van cultuur inzetten. Ik stel ze graag aan u voor, met daarbij het risico dat u ze beter kent dan ik.

Jaap Dorhout is verbonden aan muziekvereniging Excelsior en al bijna zestig jaar actief.

Jan de Ruijter, wie kent hem niet, zou ik bijna zeggen. Ook al vele jaren een belangrijke vrijwilliger van de ijsvereniging, het Havenfestival en nog veel meer…

Jasmijn Nolten, actief bij dansschool Dus Dans.

Connie Lindhoud is muzikant en bestuurslid van Soli Deo Gloria. 

En tot slot Tiede van Bockel, o.a. voorzitter van de historische vereniging, maar ook actief bij sportverenigingen en de kerk. 

Ik vroeg ze naar wat ze beweegt en dat begrepen ze eigenlijk wel. “Ik stel mezelf ook wel eens die vraag” zeiden ze lachend.  Er is altijd meer te doen dan je dacht. En toch blijf je doorgaan. Waarom? “Omdat het energie geeft. Omdat je voelt dat het ertoe doet.”

“Wat belangrijk is, is de sfeer”, vertelden ze. "Als de sfeer in een bestuur of commissie goed is, dan blijf je”. In een bestuur, een vereniging of een team wil je je welkom voelen. “Samen lachen, samen aanpakken, samen verantwoordelijk zijn.” 

Wat ze beweegt, is wat ze terugzien. “Vrijwel iedere lezing wordt goed bezocht en je ziet dat mensen het interessant vinden”, hoorde ik. “Je ziet kinderen groeien,” werd ook gezegd. Niet alleen in sport, muziek of dans, maar ook in zelfvertrouwen, samenwerken en doorzetten. “Je leert veel meer dan alleen een techniek.” Elk kind telt, en gezien worden doet iets – met hen én met de vrijwilliger.
Die ontwikkeling stopt niet bij jongeren. “Ook volwassenen beginnen soms gewoon opnieuw”. Een instrument leren, meedoen in een groep, optreden voor publiek. “Dan zie je iemand helemaal opbloeien. Dat werkt aanstekelijk.”

Verbinding speelt een grote rol. “Je had ook thuis op de bank kunnen blijven zitten,” klonk het nuchter, “maar samen iets doen is gewoon leuker.” In sport zie je het scherp: “De één is beter dan de ander, maar je kunt het niet alleen.” Alleen samen kom je verder.

De vraag, wat beweegt je, stelde ik niet voor niets. Als ik terugkijk op het afgelopen jaar, zie ik veel betrokkenheid in onze gemeente. Mensen laten hun stem horen. Zeggen wat ze vinden. Daar ben ik blij mee. Dat is ook belangrijk in een democratie. Maar ik merk ook hoe snel er negatief wordt geoordeeld. Op social media, op straat. Mensen reageren snel op wat ze zien en lezen, maar missen wat iemand werkelijk beweegt. Als je niet weet wat iemand beweegt, begrijp je niet waarom iets gebeurt en veroordeel je iemand onterecht. Of veel te hard. Dat baart mij zorgen.

Als je je in een ander verdiept, hoef je het niet automatisch eens te zijn met elkaar. Integendeel. Verschillen horen bij een levende gemeenschap. Maar de manier waarop we met die verschillen omgaan, maakt het verschil. Kunnen we het oneens zijn zonder elkaar kwijt te raken? Kunnen we grenzen stellen, en toch respectvol blijven? Kunnen we nieuwsgierig blijven naar wat de ander beweegt, ook als het schuurt?

Zoals de Koning het zo prachtig verwoordde in zijn kersttoespraak: weerbaarheid en zelfredzaamheid zijn essentiële vaardigheden. Maar zonder gemeenschap waarin mensen naar elkaar omkijken, naar elkaar luisteren en elkaar steunen, gaat het niet. Gemeenschapszin is de sleutel. Het is belangrijk dat kinderen dit van jongs af aan meekrijgen.

In ons dorp is die gemeenschapszin op veel plekken zichtbaar. Ik zag het bij de begrafenis van een 10-jarig meisje. Ik zag het bij de steekpartij in Landvast. Ik zie het in de verenigingen, in kerken, in de moskee, in sportclubs, bij onze ondernemers en winkeliers, bij de vrijwilligers die zich inzetten voor de mensen om hen heen, bij de Voedselbank, ik zie het in de actie van Esther Stam en Jolanda den Hartog die 182 brownieplaten bakten en verkochten voor de Voedselbank, bij het Odensehuis en op nog zoveel andere plekken. Maar ik zie ook dat taal verhardt. Dat mensen elkaar afbranden, dat kinderen die zich misdragen digitaal worden afgeschreven, dat we elkaar de maat nemen op standpunten en levensovertuigingen. Overigens wil ik hierbij ook opmerken dat overlast, intimiderend gedrag en vechtpartijen (zoals we afgelopen week nog aan de Begoniastraat hadden) onacceptabel zijn. De politie treedt hiertegen op en ook als burgemeester zal ik komend jaar de nodige maatregelen nemen om dergelijk gedrag stevig aan te pakken. 

Mijn hoop voor het nieuwe jaar zit voor mij precies daar. Niet alleen in plannen of projecten, maar in hoe we met elkaar omgaan. In hoe we reageren als het gesprek moeilijk wordt. In de keuze om de mens achter de mening te blijven zien. 

Mensen en meningen. Ze krijgen in 2026 een prominente rol. In maart vinden de gemeenteraadsverkiezingen plaats. Het moment om als inwoner uw stem te laten horen door te kiezen. Want wat beweegt u en jou voor ons dorp? Laat dat tot uitdrukking komen bij de verkiezingen waarbij ik hoop op een hoge opkomst. 

Graag spreek ik hier ook waardering uit voor de raads- en commissieleden die zich de afgelopen periode hebben ingezet. Vanuit verschillende visies en overtuigingen, maar allemaal actief betrokken bij ons dorp. Hun intentie om te doen wat goed is voor Alblasserdam, beweegt hen. En dat verdient waardering, zeker in een tijd waarin ook raadsleden te maken hebben met negatieve ondoordachte reacties. Laten we zuinig zijn op onze raadsleden en als je wat anders wil of anders over zaken denkt, ga in gesprek.

En in dit verband wil ik ook de medewerkers van de gemeente noemen. Ik merk dat er nogal eens commentaar is op wat we als gemeente doen. Daarbij wordt negatief gesproken over de motivatie van ambtenaren. Ik heb afgelopen jaar binnen onze organisatie veel hard werken gezien, waarbij men voor ons dorp bezig is. En ja er gaat weleens wat mis en ja, we nemen besluiten waar niet iedereen het mee eens is. Maar dat doet niets af aan de intentie en de professionaliteit van onze organisatie. In dit verband wil ik ook mijn waardering uitspreken voor alle medewerkers van de Buitendienst die afgelopen week kneiterhard gewerkt hebben om onze wegen en fietspaden begaanbaar te houden. 

Kortom, laten we 2026 ingaan met iets meer rust in ons oordeel. Met iets meer ruimte voor vragen. En met de bereidheid om elkaar niet los te laten als het ingewikkeld wordt. Als we elkaar vaker die ene vraag gunnen — wat beweegt jou? — dan bouwen we verder aan vertrouwen en verbondenheid in onze gemeente.

Ik wens u allen een gezond, liefdevol en gezegend nieuwjaar.

 

Klik op de foto voor nog meer foto's van de nieuwjaarsreceptie.