Denk aan Julia

3 oktober 2018. Onze medewerkster Julia is er niet meer.

Kaars

Samen met haar twee kinderen werd zij zaterdag 22 september door haar ex-partner gedood. Even was het alsof, zoals burgemeester Jaap Paans eerder zei, de grond onder onze voeten wegviel. Het verdriet en de verslagenheid binnen de gemeente, maar ook bij de maatschappelijke organisaties waar Julia veel contact had, is groot.

Ik denk deze week aan wie Julia was en aan wat ze deed voor onze gemeente. We praten veel over haar en over de passie die ze had voor haar werk als beleidsadviseur armoedebestrijding. Niet zomaar een baan, maar een missie.

Zo voelde dat voor haar. Natuurlijk wist ook zij dat de gemeente nu eenmaal beleidsstukken moet hebben en dat er procedures zijn die gevolgd moeten worden. Maar daar hield ze niet zo van. Haar ging het om het bestrijden van armoede. En het allerbelangrijkste daarbij vond zij de kinderen.

En dan werd Julia, onze Julia die meestal zachtaardig, bescheiden en vriendelijk was, toch even fel. Want vanuit haar expertise wist zij dat kinderen die in armoede opgroeien, minder kansen hebben. En dat ging haar aan haar hart.

Convenant tegen Armoede

Het is vanwege haar grote inzet, volharding en passie geweest dat op 14 mei jongstleden 26 organisaties hun handtekening zetten onder het Convenant tegen Armoede. De eerste stap in een sluitende aanpak. Alle neuzen in de samenleving dezelfde kant uit, hetzelfde doel voor ogen: armoede voorkomen, tegengaan en de armoedecirkel doorbreken.

Dat is wat deze zachtaardige, bescheiden, vriendelijke, maar o zo dappere vrouw aan ons dorp nalaat.
Julia was een vrouw met een groot hart, die altijd klaar stond voor anderen. Die een goede toekomst wilde voor haar kinderen en hard werkte om dat voor elkaar te krijgen. Een gewaardeerde collega en een mooi mens.
En nu moeten we haar missen.

We proberen te bevatten wat onbevattelijk is. Woorden te vinden voor dat waar we eigenlijk stil van zijn. We zeggen tegen elkaar dat het is alsof ze zomaar weer binnen zou kunnen lopen. En dat het zo peilloos verdrietig is dat dat nooit meer gaat gebeuren.

Kwetsbaarheid van het leven

Toevallig kwam,  net nadat ik het nieuws over Julia hoorde, het liedje Fragile van Sting langs op de radio. Dat liedje gaat over het effect van geweld en over de kwetsbaarheid van het leven. Het bevat de prachtige zinnen:

[Tomorrow’s rain will wash the stains away
But something in our minds will always stay


Julia is, was en blijft een deel van ons. En hoewel er over een paar weken bij het huis waar zij haar dood vond niets meer te zien zal zijn, blijven zij en haar twee kinderen in onze gedachten en gaan onze harten uit naar haar naasten, naar de klasgenootjes, meesters en juffen en alle betrokkenen.

Leven, liefhebben, elkaar helpen. Het is allemaal zo kostbaar en kwetsbaar tegelijk. Laten we dat nooit vergeten.

Dorien Zandvliet, wethouder

Uitgelicht

Blik op ons college

Dit is een van de columns van de leden van het college van burgemeester en wethouders. Zij schrijven beurtelings een column over een actueel thema die tweewekelijks verschijnt op de gemeentepagina in De Klaroen onder de titel Blik op ons college.